De Erfenis van Cornelis van Eesteren

In onze film gaan we op zoek naar de vraag hoe stedenbouw en architectuur en de bestaanskwaliteit wordt beleefd door bewoners en stedenbouwers. We gaan na hoe de Westelijke Tuinsteden opnieuw geleefd (kunnen) worden. Dat kunnen we doen door de ogen van mensen, die de verandering van die 60 jaar Westelijke tuinsteden van kinds af aan hebben meegemaakt. En door te kijken naar de perspectieven van de mensen die nu in Nieuw-West wonen. De bevolkingssamenstelling is sterk veranderd; er zijn de traditionele veelal oudere stedelingen, er zijn de Nieuwe Turkse en Marokkaanse Nederlanders. En er zijn nieuwe stedelingen, jonge gezinnen uit de stad die opnieuw op zoek gaan naar licht lucht en ruimte. Maar ook de kinderen van migranten, die zijn opgegroeid in Nieuw West maar er toch willen blijven wonen.

We willen weten en laten zien hoe deze bewoners hun routes en kaarten maken van Nieuw-West. Hoe reizen ze door hun wijk? Door welke stadsstraten en pleinen gaan ze? Waar komen ze samen? En hoe ervaren ze die? Inspiratie daarbij is de Atlas van Nieuw-West die in 2009 gepubliceerd is en waarop zulke kaarten zijn onderzocht. Zo krijgen we “de geleefde stad” en haar dilemma’s en mogelijkheden in beeld.